معمولا شرکت ها یک سرشماره رند چهار یا پنج رقمی از مرکز مخابراتی تحویل میگیرن و خطوط E1 رو به اون شماره ها اختصاص میدن.
فرض کنید پیش شماره مرکز مخابراتی 1111 باشه پس با توجه به طول 8 رقمی شماره های تلفن شبکه PSTN،  شماره تلفنهای مرکز مخابراتی از 11110000 شروع و به 11119999  ختم میشه.

حالا وقتی یک شرکت مثلا شماره 5 رقمی 11112 رو از این مرکز دریافت میکنه، در واقع شماره های 11112000 تا 11112999 رو به خودش اختصاص داده!
این کار مزایایی داره مثل اینکه شماره 5 رقمی کوتاه و جذابه، شرکت میتونه داخلی کارمندهاشو با شماره های زیرمجموعه شماره 5 رقمی یکی کنه مثلا کارمندی با داخلی 333 صاحب شماره مخابراتی 11112333 هم باشه به این ترتیب که برای تماس با این کارمند هم بشه سرشماره رو گرفت و داخلی رو وارد کرد هم بشه با چسبوندن داخلی به انتهای شماره 5 رقمی مستقیما یک شماره تلفن 8 رقمی را شماره گیری کرد.

شرکت میتونه بر اساس میزان ماکزیمم تماسهای همزمان ورودی و خروجی که داره یک یا چند E1 تهیه و به صورت ترانک به این شماره ها اختصاص بده.

اینجا یک سوال مطرح میشه اینکه بالاخره تعداد شماره های هر مرکز مخابراتی محدوده و یک روزی تموم میشه. با این محدودیت تکلیف درخواست های جدید شرکتها چی میشه؟ برای پاسخ به توضیحات SIP Trunk مراجعه کنید.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا اطلاعاتی در خصوص نیاز خود بطور مثال شامل تعداد خط ورودی، نوع خطوط، تعداد اپراتور و سیستم فعلی (در صورت وجود) وارد نمایید.